Pingping

Urodzona, by znosić próby i nieszczęścia, Kto współczuje jej losowi? Lepiej żyć w objęciach natury, Wędrować swobodnie, odpoczywać swobodnie. Po oddaniu zadania domowego matce Pingping udała się na Szczyt Żaru. Jej brat poprosił ją, by się tam z nim spotkała, mówiąc, że ma coś ważnego do omówienia. Kiedy dotarła na miejsce, zobaczyła Red Boya stojącego z rękami opartymi na biodrach, kierującego Quick as Fire i Fast as Wind, aby spalili byki guai, aby uciekły, co było jego sposobem na ich tresurę. Zabawiona tą sceną, roześmiała się głośno i hałaśliwie. „Bracie” – zawołała cicho Pingping. Odkąd Red Boy powrócił z nauki u Guanyin, czuła, że się zmienił. Za każdym razem, gdy z nim rozmawiała, czuła w sercu delikatny strach. Widząc ją, Red Boy machnął ręką, aby przerwać trening, i zwrócił się do niej: „Pingping, zagrajmy w grę” – zaproponował. „Ty będziesz biegać, a ja będę cię gonił. Zobaczymy, czy uda mi się cię złapać, zanim wypali się kadzidełko”. W przeszłości Pingping przemieniała się w małego lisa, skacząc po skałach i szczelinach, zawsze mając przewagę. Tym razem jednak Red Boy jednym pchnięciem włóczni rozbił skały, w których się ukrywała, spalił stojące martwe drzewo jednym tchnieniem ognia i przeleciał nad klifami, po których skakała, niczym czerwona chmura. W mniej niż połowę czasu potrzebnego na spalenie kadzidełka Czerwony Chłopiec bez trudu ją złapał i westchnął: „Nauki matki są nadal zbyt łagodne”. Widząc ponurą minę swojej siostry, Czerwony Chłopiec zabrał ją na odpoczynek nad klifem w Dolinie Piecowej. Aby ją rozweselić, kręcił swoją Ognistą Strzałą dla jej rozrywki. Widząc, jak jego młodsza siostra klaszcze i wiwatuje, Czerwony Chłopiec zapytał: „Jak oceniasz moje umiejętności w porównaniu z umiejętnościami ojca?”. Pingping nie potrafiła odpowiedzieć. Nigdy nie odważyła się dokonać takiego porównania. Wyjęła daktyle ogniste, które dostała w nagrodę od matki, i podzieliła się nimi z Czerwonym Chłopcem, zmieniając temat na anegdoty z gór. Widząc to, Czerwony Chłopiec nie naciskał dalej i odpowiedział pobieżnie. Pingping ostrożnie powiedziała: „Bracie, zawsze byliśmy sobie najbliżsi. Jeśli coś cię trapi, możesz mi o tym powiedzieć. Nie jest łatwo naszej rodzinie być razem. Chcę po prostu żyć spokojnie w tych górach, z dala od światowych konfliktów”. Wpatrując się w płonące chmury, Red Boy powiedział: „Siostro, powinnaś więcej podróżować po świecie. Nie ma czegoś takiego jak życie z dala od światowych zmagań. To tylko samooszukiwanie się przegranych!”. Pingping chciała zapytać go, z kim rywalizuje i dlaczego musi rywalizować. Ale zanim zdążyła coś powiedzieć, poczuła uderzenie w kark i zemdlała.