Strażnik Nowego Zachodu

Wróżąc przyszłość, odgrywa swoją rolę, W ziemskiej postaci, przebiegła sztuka. Śmieje się z głupców, którzy szukają swojego losu, Bo szczęście i zagłada są dyktowane przez serce. Niebiański Dwór często faworyzował guais roślin i drzew przy wyborze Strażników. Strażnik Nowego Zachodu był jednak znany jako pierzaste bóstwo wiatru. Ten Strażnik, w przeciwieństwie do innych, nie dbał o uprawę ziemi ani siew nasion. Zamiast tego miał wyjątkowe upodobanie do wróżenia. Chociaż pochodził z Zachodu, intonowanie sutr nie było jego powołaniem. Jego prawdziwy talent tkwił w starożytnej sztuce wróżenia z łodyg krwawnika, dzięki której umiejętnie przepowiadał szczęście i nieszczęście. Nowy Zachód otaczały od wschodu Grzbiet Cierniowy, a od zachodu Góra Siedmiu Niebezpieczeństw, oba miejsca były zdradliwe i rzadko odwiedzane przez podróżnych. Strzegąc tego obszaru, Strażnik zmuszał każdego przechodnia do wróżenia. Pod pozorem interpretacji wróżb, zastawiał skomplikowane pułapki. Podróżni, pragnący uniknąć nieszczęścia, nieświadomie wpadali w sidła Strażnika. Pewnego dnia przechodził tamtędy podróżny, a Strażnik, jak zwykle, nalegał, aby przepowiedzieć mu przyszłość. Przepowiednia ujawniła zły omen. Przerażony podróżny błagał Strażnika o rozwiązanie. Strażnik, udając tajemniczość, twierdził, że zna sekretną metodę, aby zmienić nieszczęście w szczęście, ale wymagała ona wysokiej opłaty. Zdesperowany i wierząc mu, podróżny oddał mu wszystkie swoje pieniądze. Strażnik skierował go następnie na wąską, krętą ścieżkę, nakazując mu szybkie przejście. Postępując zgodnie z radą Strażnika, podróżnik bezpiecznie przekroczył grzbiet i górę. Obserwując to, Strażnik roześmiał się i powiedział: „Sztuka wróżenia nie polega na znakach, ale na sercu. Tam, gdzie prowadzi serce, tam leży szczęście lub nieszczęście”. Opowieść rozeszła się, wywołując zdumienie wszystkich. Od tego czasu ci, którzy przechodzili tędy, czuli się szczęśliwi, że Strażnik przepowiedział im przyszłość.