Zhu Bajie

Urodzony z niezdarnym sercem, uwięziony w życiu pełnym wzlotów i upadków, Wielokrotnie łamiąc zasady, podążając za naturą, a nie za czynami Buddy. Z grabiami i kłami, niszcząc los, kopiąc ciężar karmy, Tocząc się w błotnistym świecie, nie zważając na pogardę i spory. W najwyższym niebie, nad Jadeitowym Basenem. Wśród wirujących chmur i mgły, niebiańskie dziewice przelatywały tam i z powrotem. Dzisiaj Królowa Matka Zachodu organizowała bankiet z okazji oglądania lotosu. Gdy admirał Tianpeng przechodził obok bramy, zobaczył wysokiego, krzepkiego mężczyznę zablokowanego przez niebiańską dziewicę. „Admirał Curtainraiser”, powiedziała dziewica w uprzejmy, ale chłodny sposób, „bez ręcznie napisanego zaproszenia od Królowej Matki nie możesz usiąść przy basenie. Jeśli nie masz nic przeciwko, usiądź w bocznej sali i napij się herbaty”. Krzepki mężczyzna odpowiedział posłusznie, ale jego wzrok utkwił w głównej sali. Widząc takie zachowanie, Tianpeng delikatnie potrząsnął głową, a na jego ustach pojawił się lekki uśmiech. Pokazał swoje zaproszenie drugiej dziewczynie przy bramie i wszedł do środka z podniesioną głową. Bankiet był w pełnym rozkwicie, niebiańscy urzędnicy wznosili toast za toastem, a ich radosny śmiech rozbrzmiewał w całej sali, tworząc atmosferę radości i zabawy. Tianpeng, admirał strzegący niebiańskiej rzeki, rzadko uczestniczył w takich uroczystych zgromadzeniach. Udało mu się jednak przywitać wszystkich, jakby dobrze ich znał, jednocześnie uważając, by nie przesadzić z winem. Bóg Długowieczności stał obok Królowej Matki, gładząc brodę i chichocząc: „Cóż za ekstrawagancja. Ciekawe, jak bankiet brzoskwiniowy mógłby to przebić”. Stojący obok oficer konstelacji uśmiechnął się do starszego, słysząc jego obawy: „Starszy, takie zmartwienia są daremne. Dzięki urokowi tych dziewięciotysięcznych brzoskwiń nawet zwykłe ustawienie stołów przed Niebiańską Bramą przyciągnęłoby dostojników z trzech królestw, zarówno szlachetnych, jak i skromnych, pragnących skosztować tego przysmaku”. Czerwonoskóry nieśmiertelny szydził: „Nie brzoskwinie są tym, czego szukają, ale raczej możliwość pokłonić się przed Nefrytowym Cesarzem i Trzema Najwyższymi oraz oddać cześć Buddom Zachodu. Takie zgromadzenia są dla nich rzadką okazją do zdobycia przychylności i rozkoszowania się towarzystwem boskich istot”. Królowa Matka przemówiła z uroczystą godnością: „Bankiet brzoskwiniowy nie jest sprawą błahą. Nasze dzisiejsze spotkanie jest jedynie preludium, próbą generalną obrzędów i rytuałów, które muszą być wykonywane z dokładnością i czcią”. Po zakończeniu przemowy Królowa Matka skinęła głową Władcy Księżyca. Po kilku uderzeniach w dłonie do sali weszła grupa dziewcząt ubranych na biało. Dziewczęta zajęły miejsca przy Jadeitowym Basenie i zaczęły grać na instrumentach, śpiewać i tańczyć. Wśród nich jedna tancerka, o włosach srebrnych jak srebro i sukni przypominającej chmury, wyróżniała się wyjątkową gracją. Tianpeng nigdy nie widział tak z bliska pięknych niebiańskich dziewcząt i był nimi zafascynowany. Niebiańska dziewczyna w fioletowej sukni z gazy trzymała w dłoniach wykwintny kielich z winem. „Admirał” – zawołała cicho. Zachwycony Tianpeng wziął kielich z jej rąk, ale jego wzrok nie opuszczał białych rękawów sukni. Po zakończeniu tańca Tianpeng odzyskał zmysły. Wstał, aby wznieść toast za królową matkę, ale kolejka była długa; zanim dotarł do jej końca, znalazł się już poza bramą. Nagle usłyszał, jak ktoś krzyczy: „Buty! Jego buty!”. Spojrzał i zobaczył dwóch niebiańskich oficerów podtrzymujących pijanego małpiszona, który spieszył się obok. Tianpeng pomyślał sobie: Kiedy ja będę mógł być tak pijany jak ten małpiszon?

Zhu Bajie jest zazwyczaj zrzędliwy, beztroski i niegrzeczny, nie okazuje zbytniej uprzejmości ani szacunku innym, z wyjątkiem kilku bliskich przyjaciół. Ma również wybuchowy charakter i kiedy się złości, ma tendencję do wykrzykiwania przekleństw i grożenia przeciwnikom swoją siłą. Podobnie jak jego powieściowy odpowiednik, Bajie ma również zboczoną i lubieżną osobowość i lubi flirtować z ładnymi kobietami, gdziekolwiek się pojawia, śmiejąc się radośnie podczas tego. Bajie jest również łakomczuchem i uwielbia dobre jedzenie, czasami myśląc o nim nawet w trakcie walk. Bajie ma również dumne i przechwalające się oblicze podczas walki, ogłaszając swój dawny status niebiańskiego admirała i nieustannie chwaląc się potęgą swojego grabi w walce, co bardzo bawi Sun Wukonga. Ma również tendencję do bycia dość niecierpliwym i jest mniej oświecony duchowo w porównaniu ze swoimi rówieśnikami z „Wędrówki na Zachód”. Pomimo swoich duchowych wad, Bajie jest nadal wystarczająco pobożny jako buddysta, aby praktykować wegetarianizm, o czym wspomniał Wybrańcowi. Pomimo tych negatywnych cech, w głębi duszy Bajie jest osobą o dobrym sercu, lojalną i współczującą, wykazującą się odwagą i lojalnością wobec bliskich przyjaciół, takich jak Sun Wukong, a nawet prowadzącą, chroniącą i walczącą u boku Przeznaczonego na jego drodze do reinkarnacji jako nowy Sun Wukong. Jest również na tyle współczujący, że troszczy się o bliskich przyjaciół, na przykład gdy w ostatnim rozdziale chciał pomóc Przeznaczonemu w walce ze Kamienną Małpą. Bajie wykazał się również dojrzałością i mądrością po podróży na Zachód, wykazując się większą inteligencją i wykorzystując taktykę podczas infiltracji terytorium wroga w celu zebrania informacji i znalezienia nowych dróg ucieczki, a także będąc bardziej podejrzliwym i ostrożnym wobec nieznajomych, którzy mogli być przebranymi Yaoguais, nie będąc już tak łatwowiernym jak wcześniej.

Zhu Bajie pod wpływem igły jest agresywnym bossem, który atakuje graczy głównie za pomocą grabi. W swojej pierwszej walce w Webbed Hollow zwiększył swoje rozmiary i używa głównie zamachów grabiami, uderzeń i wirujących ataków tornado, aby agresywnie atakować gracza z przodu. Może również strzelać strumieniami błota, aby atakować graczy z daleka. Nadal można go ogłuszyć i unieruchomić podczas zamachów grabiami. W swojej drugiej walce Zhu Bajie w pierwszej fazie kontynuuje swoje zwyczajowe ataki grabiami, tak jak w pierwszej walce, ale w drugiej fazie przemienia się w wielkiego dzika, gdzie jest jeszcze potężniejszy i bardziej agresywny niż wcześniej. W postaci dzika wykonuje uderzenia kłami, kopnięcia z tyłu i tupnięcia, ale przede wszystkim używa szybkich ataków szarżujących, aby taranować graczy i przebić ich rogami. W każdym ostatnim ataku szarżującym próbuje rzucić graczem o ziemię, pozostawiając go bardziej podatnym na ataki. Wykorzystuje również zdolność wysyłania w kierunku gracza fal uderzeniowych ziemi i błota, a także przemienia się w potężne błotne zwierzęta, aby zaatakować gracza, od skaczącego i nieustannie pływającego gigantycznego błotnego suma po duże stado szalejących błotnych nosorożców. Jako sojusznik, Bajie zazwyczaj wykonuje trzy uderzenia swoim grabiami, z których ostatnie może oszołomić wrogów. Może również szarżować na wrogów. Bajie może również przywołać konstelację czerwonych gwiazd, która przywołuje czerwone kule, które mogą uderzać wrogów z daleka. Jeśli zdrowie Wybrańca jest niskie, Bajie wypluwa alkohol ze swojego pyska, aby wyleczyć gracza. Co ciekawe, Bajie będzie sarkastycznie komentował zaklęcia i ataki Wybranego, w tym również te, które nie trafiły w cel, takie jak w pełni naładowane ciężkie uderzenie. Bajie będzie również chwalił się swoją siłą i grabiami w walce. Na początku rozdziału 5 Bajie będzie w swojej postaci dzika, szarżując i taranując wrogów, aby ich zabić, odrzucić lub oszołomić. W końcowej części rozdziału 6 Bajie ponownie przemieni się w dzika, aby szarżować na kilku niebiańskich żołnierzy, zrzucając kilku z góry i pozostawiając grupę oszołomionych żołnierzy, których Wybraniec może zabić.

Zhu Bajie pojawia się po raz pierwszy w Bitter Lake, po walce z Kang-Jin Star. Dołącza do Destined One i od czasu do czasu pomaga mu aż do samego końca. Podczas segmentu w Webbed Hollow staje się wrogi pod wpływem działania igły i zamienia się w Yaoguai King. Z Hut of Immortality wystarczy skręcić w prawo i iść przed siebie. Pojawi się wtedy powiększony Zhu Bajie. Po walce ucieknie, otwierając ścieżkę po lewej stronie świątyni Chaty Nieśmiertelności. Przejdź tą ścieżką, a doprowadzi cię ona do dużego błotnistego obszaru, gdzie Przeznaczeni ponownie staną z nim twarzą w twarz. Kiedy straci połowę zdrowia, przemieni się w dzika. Po pokonaniu Zhu Bajie upuści Cienką złotą nić x2, Zabrudzoną krwią igłę i Jadeitowego księżycowego królika.

Zhu Bajie jest jedną z głównych postaci powieści „Wędrówka na Zachód”. Jest towarzyszem podróży Sun Wukonga, Tang XuanZanga, Sha Wujinga i Bai Longmy, którzy wyruszyli do Indii, aby sprowadzić pisma buddyjskie do Chin. Zhu Bajie pierwotnie nosił tytuł Tiānpéng Yuánshuài (天篷元帅; dosł. „marszałek baldachimowy”), głównodowodzący lub admirał 80 000 niebiańskich żeglarzy. Jednak później został wygnany za niewłaściwe zachowanie. Podczas przyjęcia zorganizowanego dla wszystkich ważnych postaci w Niebie, Bajie po raz pierwszy ujrzał Chang'e (bogini Księżyca) i został urzeczony jej urodą. Po pijackiej próbie uwiedzenia jej, zgłosiła to Jadeitowemu Cesarzowi i w ten sposób został wygnany na Ziemię. Zhu Bajie został skazany na tysiąc żyć, z których każde kończyło się tragedią miłosną. W niektórych wersjach tej historii jego wygnanie jest powiązane z upadkiem Sun Wukonga. W każdym razie został wygnany z Nieba i wysłany na Ziemię, gdzie przez przypadek wpadł do chlewu i odrodził się jako świnia-demon znany jako Zhū Gāngliè (猪刚鬛, „świnia o silnej grzywie”). We wcześniejszych częściach „Wędrówki na Zachód” Wukong i Tang Sanzang przybywają do wioski Gao i odkrywają, że córka starszego wioski została porwana, a porywacz zostawił list z żądaniem małżeństwa. W niektórych wersjach tej historii Bajie przekonał starszego, aby pozwolił mu poślubić córkę, powołując się na swoją zdolność do wykonywania ciężkiej pracy dzięki swojej niezwykłej sile. Starszy wycofuje się, gdy odkrywa, że chociaż Zhu Bajie wykonuje sporo pracy na polach, to zjada tak dużo, że gospodarstwo i tak traci pieniądze. Po przeprowadzeniu dochodzenia Wukong odkrywa, że to Bajie jest „czarnym charakterem” tej sytuacji. Walczy z Wukongiem, który po pokonaniu Bajiego dowiaduje się, że również został zwerbowany przez Guanyin do udziału w pielgrzymce i odpokutowania za swoje przeszłe grzechy. Bajie zostaje wkrótce potem przyjęty do grupy, a Tang Xuanzang zmienia jego imię z Zhu Ganglie na Zhu Bajie (co oznacza „świnia ośmiu przykazań”). W trakcie podróży Bajie i Wukong przeżywają niekończącą się serię chwil przyjaźni, psot i kłótni między sobą. Pod koniec powieści większość towarzyszy pielgrzymów Bajie osiąga oświecenie i staje się buddami i arhatami, ale on nie; chociaż znacznie się poprawił jako osoba, nadal jest zbytnio poddany swoim podstawowym pragnieniom, ponieważ jest najmniej rozwinięty duchowo w całej grupie. Zamiast tego zostaje nagrodzony za swój udział w sukcesie pielgrzymki i ochronę Tang Xuanzanga stanowiskiem „Oczyszczającego ołtarze” (chiński: 淨壇使者; pinyin: Jingtan Shizhe), które polega głównie na opiece nad świątyniami, czyszczeniu ołtarzy i jedzeniu resztek ofiar. Jego rzeczywista pozycja w stosunku do innych nie jest jasna, ale prawdopodobnie jest najniższa, niezależnie od tego, że ostatecznie Zhu Bajie zdołał się odkupić i nadal zachowuje swoją ludzką postać i nieśmiertelność jako nagrodę. W powieści Zhu Bajie jest przedstawiony jako osoba wysoka, mierząca około 2–3 metrów, w serialu telewizyjnym ma bardziej przeciętny wzrost, ale w grze Zhu Bajie jest dość niski, mierzy około 60 centymetrów.