Sierżant cyweta

Zaniedbując pracę, oddając się wygodom, W spokojnym komforcie, starając się zadowolić. Kiedy dzieci źle się zachowują i bawią się, Stają się dzikie jak wilki w chaosie. Pewnego razu był sobie bogaty właściciel ziemski, który zbudował wiele domów. Wśród nich znajdował się dwór, w którym nikt nie mieszkał. Było tam czyste jezioro, stary wiąz i huśtawka. Dzieci z wioski bardzo chciały się tam bawić. Właściciel nakazał jednak swoim sługom strzec dziedzińca i nie wpuszczać nikogo w pobliże. Z upływem dni dzieci stały się coraz bardziej zuchwałe. Zaczęły rzucać kamykami, aby odciągnąć strażników, mając nadzieję, że uda im się wkraść do środka. Wkrótce nadszedł dzień, w którym jeden ze sług został trafiony kamykiem w oko. Wściekły właściciel postanowił zwolnić strażników dziedzińca i po prostu zamknął bramę, umieszczając na niej ogłoszenie: „Uwaga na cywetę guai w środku. Wchodzicie na własne ryzyko!”. Młodzi ludzie zlekceważyli ostrzeżenie, uznając je za pustą groźbę. Wspinali się na mury, zbierali nasiona wiązu, bawili się na huśtawkach i łowili ryby w czystych wodach stawu. Ich śmiech rozbrzmiewał po całym dziedzińcu. Nagle z dachu spadły dachówki, lądując w pobliżu dzieci. Zaskoczone krzyknęły głośno i przyciągnęły rodziców na dziedziniec. Dorośli przybyli na miejsce, wołając właściciela i domagając się odszkodowania za niebezpieczeństwo, które spotkało ich dzieci. Po długich krzykach z tylnej części dachu rozległ się ostry głos: „Odejdźcie, śmiertelnicy, bo spotka was zagłada!”. Po tych słowach znikąd pojawiły się dwa ostrza, wirujące w śmiertelnym tańcu i pozostawiające rany na wielu osobach. Przerażony tłum odwrócił się i uciekł.

Sierżantów cywetów można znaleźć w Świątyni Przyczajonego Tygrysa po przejściu pod krwawą kałużą.

TBA