Pierwszy Książę Płynących Piasków

Choć pozbawiony sierści, przeważa siła, Krzepki i śmiały, nigdy słaby. Szaleństwo kryje się w górach, gdzie śpiewają wiatry, W ciemnych rynsztokach panuje jako król. Żółtosiersty szczur stłumił klęskę spowodowaną przez Fubana, zdobywając głęboki szacunek króla i zostając mianowany Królewskim Mędrcem. Bez względu na sprawy państwowe czy drobiazgi życia codziennego, król najpierw zwracał się do niego o radę. Zgodnie z sugestią mędrca król wydał „Edykt czci dla gryzoni”, co skłoniło gryzonie guai z całego kraju do migracji do miasta. Pierwszy książę, który wyróżnił się w bitwie, otrzymał tytuł Odważnego Generała i cieszył się swoim sukcesem. Był jednak głęboko niezadowolony, że mędrzec guai odebrał mu blask. Pod pretekstem, że gryzonie guai sprawiają kłopoty, zebrał urzędników dworskich, aby złożyć petycję o usunięcie Królewskiego Mędrca. W dworze doszło do kilku przewrotów, w wyniku których zginęło wielu lojalnych wobec księcia, a nawet trzeci książę opuścił dwór w gniewie. Jednak zaufanie króla do mędrca pozostało niezachwiane. W dniu urodzin mędrca całe królestwo oddawało cześć jego posągowi, a nawet sam król odwiedził Świątynię Królewskiego Mędrca, aby złożyć ofiarę z kadzidła i modlitwy. Nie mogąc powstrzymać gniewu, pierwszy książę publicznie przewrócił stół z kadzidłem. Takiej zniewagi wobec królewskiej władzy nie można było tolerować. Wściekły król uwięził księcia. Mędrzec nie był jednak rozgniewany i nawet wypowiedział wiele dobrych słów na temat dzielnego generała. Dowiedziawszy się o wstawiennictwie mędrca, książę stał się jeszcze bardziej przekonany, że jest on głęboko przebiegłym złym guai, nieustannie przeklinając go w swojej celi. Król, słysząc to, stał się jeszcze bardziej wrogo nastawiony do swojego niesfornego syna. W związku z tym ogłosił, że książę potrzebuje surowej dyscypliny, nakazując, aby jego posiłki były dostarczane do drzwi celi trzy razy dziennie, bez możliwości odwiedzin. Początkowo książę był bardzo uparty, ale z czasem złagodniał i zaczął błagać o litość. Jednak w głębi serca pozostał nieugięty, nieustannie knując, jak zabić gryzonie i zemścić się, gdy tylko zostanie uwolniony. Pewnego dnia jego posiłek spóźniał się, a on zaczynał się niepokoić. Wtedy usłyszał dźwięk przekręcanej klucza i drzwi celi niespodziewanie się otworzyły. Po chwili oczekiwania, nie widząc nikogo, sam wyszedł. Ku jego zdumieniu strażnicy i urzędnicy krzątający się na zewnątrz nie byli już ludźmi. Wszyscy zamienili się w szczury ubrane w szaty. Książę pomyślał, że to mędrzec skłonił gryzonie do przejęcia tronu i w panice wtargnął do złotej sali swojego ojca... Niski, krępy szczur, mówiący głosem ojca, zawołał do niego. To musiał być oszust! Książę chwycił miecz strażnika i uderzył króla. W sali wybuchło zamieszanie, ale tylko Królewski Mędrzec przyniósł książęciu brązowe lustro, aby mógł się w nim przejrzeć. W odbiciu nie było śladu dzielnego generała, tylko ogromnie gruby szczur.

Z sanktuarium w Dolinie Rozpaczy w Sandgate Village (gdzie walczono z drugim księciem i królem) kieruj się w stronę jaskini (na lewo od bramy), gdzie można spotkać dwóch wrogów. Wejdź do jaskini. Pierwszego króla można spotkać na dwa sposoby: Po pokonaniu pierwszego księcia upuści on złotą monetę arhata, włóczkę ×2 i jedwab ×2. Dodatkowo ściana posągów w pobliżu (pod miejscem, w które wskoczyłeś) może zostać rozbita albo przez atak Pierwszego Księcia, albo przez użycie ataku Ducha. Doprowadzi to do sekretnej jaskini, w której można zdobyć kluczowy przedmiot Łuski Loonga.

TBA