Daoistka z latającą trzepaczką

Szeroka szata i płaszcz z żurawiem powiewają na wietrze, Po co porównywać sprawiedliwych z niesprawiedliwymi, proszę? Chwalenie cnót i zasług zakłóca słodki sen, Zamiatanie kurzu i zamiatanie ziemi zakłóca spokojny nastrój. W wiosce Petalfall mieszkał taoista. Złożył śluby jako ostatni i był najmłodszy, dlatego wielki mistrz bardzo go lubił. On również chętnie służył wielkiemu mistrzowi przez cały czas. Jeśli wielki mistrz wyciągał rękę, podawał mu herbatę. Gdy wielki mistrz podnosił nogę, zdejmował mu but. Odganiał muchy, wachlował go, ścielił łóżko i porządkował kołdrę – szybko i dokładnie wykonywał swoje obowiązki. Wielki mistrz bardzo go faworyzował. Jego współuczniowie płonęli z zazdrości, ale nie mogli zniżyć się do takiego pochlebstwa. Mogli tylko mówić o nim źle za jego plecami i znęcać się nad nim, aby wyładować swoją złość. Pewnego dnia wielki mistrz przeprowadził test, aby ocenić wiedzę swoich uczniów. Kiedy przyszła kolej na najmłodszego, postanowił potraktować go łagodnie. Poprosił go tylko o recytację fragmentu z pism Dao De Jing. Młody uczeń przybrał zadowoloną minę i recytował głośnym, czystym głosem: „Dao stworzyło Jedność, Jedność stworzyła Dwoistość, Dwoistość stworzyła Trójcę, Trójca stworzyła wszystkie rzeczy...”. Pozostali uczniowie długo czekali na tę chwilę i w końcu ich życzenie się spełniło. Wybuchnęli śmiechem i nawet rzucali ukradkowe spojrzenia na mistrza, aby zobaczyć jego reakcję. Mistrz, wściekły, wyszedł z pokoju. Pozostali uczniowie ostrzegli młodego: „Popełniłeś dziś poważny błąd i wzbudziłeś jego gniew. Nie marz teraz o nauce od niego jakichkolwiek solidnych umiejętności”. Po tym incydencie mistrz zaczął unikać najmłodszego ucznia. Wkrótce jednak zdał sobie sprawę, że nie ma nikogo, kto mógłby mu właściwie służyć. Z czasem zaczął wspominać troskliwość młodego ucznia. Niedługo potem uczeń został ponownie wezwany, aby mu służyć. Jednak gdy mistrz zobaczył, że uczeń nie interesuje się nauką taoizmu, ponownie poczuł do niego niechęć. Pewnego dnia młody uczeń błagał mistrza, aby nauczył go kilku umiejętności, a mistrz wziął ruchy, które chłopiec wykonywał każdego dnia, machając wachlarzem i odganiając muchy, i ułożył z nich zestaw ruchów. Kto wie, czy nie było to sarkastyczne? W końcu nauczył chłopca tych ruchów i technik posługiwania się wiatrem, a to było wszystko, czego chłopiec mógł sobie wymarzyć.

Daoiści z muchówkami często spotykani są w Świątyni Żółtych Kwiatów. Po raz pierwszy spotkasz ich zaraz za świątynią Mountain Trail Shrine.

TBA