Akolita Tygrysa

Tiger's Acolyte był niegdyś wojownikiem, który osiadł w Sandgate Village wraz ze swoją nową żoną i dzieckiem. Kiedy jego żona zapadła na chorobę spowodowaną surowym pustynnym wiatrem, a jego syn był bliski tego samego losu, mężczyzna zaczął desperacko poszukiwać lekarstwa. Jego jedyna nadzieja wydawała się stracona, gdy bodhisattwa zaginął. Przechodząc obok wyschniętej studni, mężczyzna usłyszał ryk, wszedł do studni i znalazł Szalonego Tygrysa, osłabionego walką z Mędrcem Żółtego Wiatru i wciąż dochodzącego do siebie. Szalony Tygrys podawał się za jego starszego brata i twierdził, że jest bóstwem górskim, które może wyleczyć chorobę jego syna. W zamian za to, że mężczyzna zwabił innych mieszkańców wsi, aby zostali pożarci przez Szalonego Tygrysa, jego syn mógł spożywać lekarstwo z specjalnej tykwy Tygrysa, które pomogło mu odzyskać zdrowie. Mieszkańcy wsi w końcu dowiedzieli się, że mężczyzna doprowadził ich sąsiadów do śmierci i pobili jego syna na śmierć. Kiedy mężczyzna wrócił na miejsce zdarzenia, wziął swój miecz i wymordował mieszkańców wsi, a następnie udał się na pustynię.

Z kaplicy Windrest Hamlet Shrine w Yellow Wind Formation przejdź przez most i idź dalej. Dojdziesz do kolejnego mostu. Tiger's Acolyte znajduje się na środku mostu. Po pokonaniu Tiger's Acolyte upuści Old Rattle-Drum, Blood of the Iron Bull, Yarn x2 oraz Silk x2. Zrzuci również swojego Ducha.

Jego kombinacja kończąca ma wystarczającą siłę odrzutu, aby zrzucić cię z mostu. Unikaj precyzyjnie, aby pozostać na moście. Jeśli to możliwe, unikaj transformacji, ponieważ zestaw ruchów może być na tyle nieprzewidywalny, że zrzuci cię z mostu, a wtedy co z ciebie zostanie? Latająca małpa. Umiejętność unieruchamiania, uderzenie głową Wandering Wight i parowanie kamieniem są tutaj twoimi najlepszymi przyjaciółmi.

Gdzie podział się szermierz ze łzami w oczach? Dziki wiatr smaga północne piaski, samotne i opustoszałe niebo. Trawa porasta puste chaty wioski, kurz wita złowrogie guais. Strata wyryła się w jego sercu, ukochana spoczywa daleko. Był sobie kiedyś szermierz, dziki i wolny, który wędrował po dalekich krainach. Z miłości do kobiety porzucił swoje wędrowne życie, ożenił się i miał dziecko. Ale ich szczęście okazało się ulotne. Z gór za murami miasta zerwał się wiatr, gwałtowny i pełen złośliwości. Podniósł żółty pył do szaleństwa, a miasto było nim duszone dzień po dniu. Wkrótce jego żona zapadła na wyniszczającą chorobę, a ich dziecko również zachorowało. Mężczyzna był zdruzgotany. Wydał całe swoje srebro na daremne próby wyleczenia dziecka. Wtedy usłyszał o bodhisattwie na Nowej Górze Sumeru, który potrafił wyleczyć chorobę wywołaną przez wiatr. Pośpiesznie zebrał wszystko, co mu pozostało, i wyruszył wraz z dzieckiem. Kiedy dotarł do Nowej Góry Sumeru, uczniowie powiedzieli mu, że bodhisattwa dawno temu wyruszył do Żółtego Grzbietu Wiatru i nie wrócił. Mężczyzna nie miał innego wyboru, jak tylko zabrać dziecko i wyruszyć w dalszą podróż. Kiedy dotarli do grzbietu, dowiedzieli się, że miejsce to znajduje się tuż obok miejsca, gdzie wieją silne wiatry. Każda godzina pogarszała kruchy stan dziecka. Schronili się w wiosce Windrest, gdzie dziecko odpoczywało, a mężczyzna poszedł szukać bodhisattwy. Pewnego dnia, mijając suchą studnię poza wioską, mężczyzna usłyszał ryk tygrysa. Zszedł do studni i znalazł ukrytą jaskinię, w której leżał wielki tygrys, ranny i osłabiony, pogrążony w głębokiej medytacji. Tygrys powiedział mężczyźnie, że jest bóstwem górskim, czczonym przez wiejskich kapłanów. W dolinie zbudowali nawet świątynię na jego cześć. Powiedział, że został zaatakowany przez yaoguai, które wznieciło silny wiatr i przejęło jego świątynię. Dlatego znalazł się w tak opłakanym stanie. Mężczyzna był sceptyczny, ale gdy zapytał o to mieszkańców wsi, okazało się, że opowieść była prawdziwa w każdym szczególe, od czci kapłanów po świątynię w dolinie. Pośpieszył z powrotem do studni, niosąc na rękach swoje chore dziecko, aby błagać tygrysa o uzdrowienie. Tygrys wyciągnął dziwnie ukształtowaną tykwę, napełnił ją wodą i podał dziecku. O dziwo, po wypiciu wody z tykwy dziecko mogło biegać i bawić się tak jak przed chorobą wywołaną przez wiatr. Tygrys powiedział mężczyźnie, że wiatr zniszczył jego esencję. Dzięki ciału żywego człowieka mógł odzyskać dawną moc, a wtedy mógłby okiełznać szalejący wiatr i całkowicie uleczyć dziecko. Mężczyzna był niechętny, ale widząc, jak jego syn z dnia na dzień staje się coraz silniejszy, bawiąc się w wiosce z innymi dziećmi, w jego sercu zrodziła się straszna determinacja. Zaczął prowadzić niczego niepodejrzewających mieszkańców wioski do studni, mając nadzieję, że przywróci tygrysowi dawną siłę. Z biegiem czasu mieszkańcy wioski dowiedzieli się, co zrobił. Kiedy mężczyzna wrócił do wioski, zastał swojego syna zabitego przez rozgniewanych mieszkańców. Mężczyzna ogarnął żal i wyciągnął miecz, który przez lata trzymał w ukryciu. Rzucił się na mieszkańców wsi i jednego po drugim zabijał ich, aż ulice pokryły się krwią. Następnie samotnie wyruszył w burzę piaskową, ginąc w nieustannym wyciu wiatru.