Wolf Swornsword

Skąpy dowcip owinięty w białe szaty, W błocie pełzają, ale pragną wyższych sfer. Pochyleni przed władzą, szukają łaski króla, Gdzie nawet skromne ptactwo może osiągnąć szczyt. Biały wilk guai, patrolujący wzgórza, zabrał miecz podróżnikowi. Języki błyszczały na pochwie, a ostrze było ostre i jasne. Pożądając go, przypiął miecz do boku, rozkoszując się jego wspaniałością. Jednak gdy nadszedł czas oddania daniny, ukrył go. Inni guai skarcili go: „Jeśli nie ofiarujesz takich skarbów królowi, jak zamierzasz zdobyć jego łaskę, czy zamierzasz patrolować w nieskończoność?”. Wilk guai szydził: „Takie skarby, które cenimy, król ledwo zauważa. Oferujecie złom i marzycie o łasce? Jesteście głupcami”. Nie zwracali uwagi na jego słowa, traktując je jako zwykłe wymówki, by uniknąć obowiązków, podczas gdy oni ciężko pracowali. Wilk guai oddawał się jedzeniu brzoskwiń i piciu, gdzie tylko mógł, zachowując dla siebie to, co najlepsze. Inni wiedzieli, że nadejdzie jego kara i czekali. Pewnego dnia Czarny Król Wiatru wygłosił wykład o buddyzmie w górach, mówiąc o oświeceniu i odrodzeniu. Jego strażnicy rozdali papierowe talizmany i nakazali wszystkim spożyć je przed śpiewami i modlitwami. Kilka godzin później król zapytał o ich oświecenie. Nastąpiła przerwa, po czym wstał wilk guai w białej szacie, a za nim pojawili się kolejni. Następnego dnia wydano dekret dla strażników: wilk guai został awansowany na młodszego kapitana. Wszyscy inni guai, zdziwieni, szepczeli między sobą. Jak to się stało, że wilk guai nie tylko uniknął kary, ale został nagrodzony?

Wolf Swornsword are commonly found in Chapter One Black Wind Mountain.

TBA