Żółtoodziejny Giermek

Żółtokurtkowy giermek to duży i krzepki demon-dzik z zakrzywionymi czerwonymi kłami, długimi czerwonymi pazurami, niewielką ilością włosów na ciele, z wyjątkiem grzywy, i zgodnie ze swoją nazwą ubrany w piaskowożółtą szatę. Jest również bardzo żarłoczny, ponieważ oferuje pomoc przeznaczonemu mu człowiekowi w zamian za jedzenie.

Żółtokurtkowy giermek jest częścią zadania z dzikiem, które prowadzi do sekretnego obszaru Królestwo Sahali. Najpierw musisz znaleźć pijanego dzika znajdującego się w Fright Cliff w Rockrest Flat. Z kapliczki idź dalej i minij Spearbone. W następnym obszarze pijany dzik będzie siedział na środku. Porozmawiaj z nim, a poprosi cię o przedmiot, który pozwoli mu wytrzeźwieć. Teraz udaj się do mostu Windrest Bridge w formacji Yellow Wind Formation, a po przejściu mostu skręć w lewo. Następnie na końcu skręć w prawo, a po lewej stronie zobaczysz mały domek, do którego możesz wejść i rozbić dzban. W słoiku znajduje się Kamień Trzeźwości, który musisz zwrócić dzikowi guai w Rockrest Flat. Następnie dzik guai przeniesie się do wejścia do świątyni Crouching Tiger Temple. Wejdź na górę i skręć w drugą ulicę w prawo. Poprosi cię o Jadeitowy Lotos, który można kupić w Świątyni Strażnika. Teraz możesz udać się do miejsca, w którym znajdował się guai w Rockrest Flat. W jego okolicy skręć w prawo, a zobaczysz Żółtogardłego Giermka. Jeśli posiadasz złotą monetę arhata, stanie się on wrogi. Po pokonaniu poprosi cię, abyś poszedł za nim do sekretnego obszaru Królestwo Sahali. Aby wejść, po walce po prostu idź dalej do wielkiej bramy i wejdź do środka. Po pokonaniu Żółty Szpaner upuści Maskę Snout.

Żółty giermek to stosunkowo powolny, ale silny boss, który w walce używa głównie kłów i pazurów. Atakuje szerokimi zamachami pazurów i szarżuje, aby odrzucić gracza. Potrafi również używać magii piasku, przywołując chmury piasku, które zadają obrażenia przeciwnikom i służą jako zasłona dymna, w której może się ukryć. W walce gauntlet of legends jest teraz w stanie przywoływać piaskowe miecze, które rzuca w graczy. Jego największy atak mieczem zadaje duże obrażenia, więc gracze muszą być ostrożni, gdy ładuje go w walce.

W jedwabnych szatach, które jasno powiewają, Guai o długim pysku i błyszczących oczach. Odurzony radością, śpi na opuszczonych grobach, Jego włócznia i zbroja lśnią jak świt. Wietrzna, paląca słońce, rozległa pustynia. Bezgłowy mnich i giermek w żółtej szacie odpoczywali razem pod uschniętym drzewem. Mnich grał na strunach swojej sanxian, kołysząc się delikatnie w przód i w tył. „Wystarczy” – powiedział giermek, budząc się. „Zróbmy sobie spokój”. Ręka mnicha zamarła. Odsunął się, a potem podniósł rękę, aby znów zagrać. Giermek pośpiesznie wyciągnął swoją flaszkę. „Napijesz się?”. „Jaką ustami? Nie mam głowy”. „Gdzie ona jest?”. „Nie słyszałeś piosenki?” – odpowiedział mnich sam sobie. „Zniknęła! Ktoś ją ukradł”. „Powinieneś był lepiej pilnować swojej głowy. To twoja wina”. Mnich odwrócił się, nie odpowiadając. Giermek wyciągnął z szaty sztukę złota i pokazał ją mnichowi. Chociaż nie miał ani głowy, ani oczu, mnich ostrzegł: „Uważaj, jak się z tym bogactwem obracasz. Złodzieje mogą mieć na ciebie oko”. Giermek machnął ręką. „Nie muszę się martwić. Przyjdę po ciebie, jeśli ktoś to ukradnie”. „Ja?” „Jesteś jedyną osobą, której to pokazałem. Jeśli zniknie, to ty będziesz sprawcą”. Mnich wydał z siebie suchy śmiech, nie wiedząc, co powiedzieć. Giermka wskazał na horyzont. „Tam jest mnóstwo złota. Dlaczego miałbyś pożądać jednej sztuki ode mnie?”. „Nie zależy mi na twoim złocie. Ale powiedz mi, jakie złoto tam leży?”. „Naprawdę nie wiesz? Kiedyś było to królestwo obfitujące w złoto. Złoto z pozłacanych posągów Buddy, które zostały całkowicie ograbione”. „Nawet złoto z posągów Buddy... Nie wierzysz więc w karmę?”. „Ha! Wszystkie te złote posągi Buddy nigdy nie przyniosły im żadnych korzyści. To oczywiste, że nie ma czegoś takiego jak karma”. Mnich zamilkł. Giermek uśmiechnął się szyderczo. Przechylił flaszkę, stwierdził, że jest pusta, a następnie wstał. „Mam czekać na kogoś z polecenia mojego brata. Jeśli chcesz więcej do picia, przyjdź do mnie”. Schował flaszkę na bok. „Pójdę zeskrobać więcej złota i wymienię je na lepszy trunek. Wtedy będziemy mogli pić do woli!” Mnich próbował go zatrzymać, więc zagrał na sanxianie, śpiewając pieśń o karmicznej sprawiedliwości. Giermek nie zwrócił na niego uwagi. Machnął ręką, roześmiał się i odszedł, przemierzając piaski. Serce bezgłowego mnicha ogarnęło niepokój. Giermek w żółtej szacie kontynuował jednak swoją drogę, a pustynne powietrze długo rozbrzmiewało echem jego śmiechu.