Wolf Stalwart

„Niebo nie dba, ziemia nie zatrzyma, Śmiech alkoholu, śmiałe duchy się rozwijają. W pijackich snach, szeroki kosmos, Budzisz się z odłożonymi na bok zmartwieniami”. Rzadko zdarzały się huczne zabawy dla młodszych guai, którzy patrolowali górskie ścieżki, a ich rozrywki nie były im dane, lecz czerpali je pod postacią ludzi, kradnąc pożywienie niczego niepodejrzewającym mieszkańcom miasteczka. Ta farsa okazała się krótkotrwała, ponieważ mieszkańcy miasteczka zorientowali się w ich oszustwie, a guai, często przyłapani na gorącym uczynku, spotkali się z surową sprawiedliwością miasta, co powstrzymało ich psoty. Wśród nich był wilk guai z zamiłowaniem do alkoholu, który pewnego leniwego dnia leżał pod starym drzewem. Nagle pojawił się przed nim starszy wilk, okryty piórami żurawia, i zapytał: „Dlaczego porzuciłeś patrol na rzecz lenistwa?”. Wilk guai westchnął: „Pragnę alkoholu, ale mieszkańcy miasta mnie przejrzeli; mogę ugasić pragnienie tylko w snach”. Starszy wilk zachichotał i szepnął mu sekret: „Poszukaj świątyni. Ukryj się za zasłonami, a święty trunek duchów będzie twój”. Następnie zmienił postać i zniknął. Wahając się w wątpliwościach, wilk guai przemienił się i pośpieszył do miejskiej świątyni. Tam, ukryty za zasłonami, stał święty posąg o nieznanym pochodzeniu, a ołtarz był obładowany pysznymi ofiarami i szlachetnymi trunkami. Zgodnie z radą schował się między zasłonami i oddawał się piciu alkoholu, aż jego beknięcia zdradziły go przed zgromadzonym w świątyni tłumem. Uwięziony między zasłonami wilk guai słuchał, jak rozbrzmiewał głos: „Dzban z winem, który ofiarowałem, jest pusty. Nasze ofiary zostały przyjęte”. Wybuchł chór modlitw, błagających o łaskę Nieśmiertelnych. Od tego dnia ludzie z okolicy przybywali do świątyni, zapewniając demonowi niekończący się napój. Jednak z upływem dni, niegdyś rozkoszna uczta stała się gorzka, a modlitwy, czy to żałosne, czy chciwe, ciążyły mu bezradnością. Pewnego dnia, nie mogąc już dłużej znosić goryczy, wilk guai wyskoczył zza zasłon, podniósł dzban i rozbił go na ołtarzu wśród krzyków gapiów. Z ogłuszającym hukiem nagle obudził się pod drzewem: nie było świątyni, kadzidła ani tłumu wokół. Ze zmęczonym westchnieniem podniósł siekierę i ponownie wyruszył na patrol po górach.

Wolf Stalwart są powszechnie spotykane w pierwszym rozdziale Black Wind Mountain.

Ataki Wilczych Stalwartów są powolne, co daje graczowi wystarczająco dużo czasu na unik. Należy jednak pamiętać, że jeśli zostaniesz trafiony jednym z ataków Stalwartów, może to spowodować ogromne obrażenia, zabierając około jednej czwartej, a czasem nawet połowy twojego zdrowia.