Rakshasi

Rakshasi jest żoną Króla Byków. Po podjęciu przez męża decyzji o wsparciu buntu Sun Wukonga przeciwko Niebiańskiemu Dworowi, Rakshasi zostaje zmuszona do wypicia wody z Rzeki Płodności, w wyniku czego zachodzi w ciążę z Czerwonym Chłopcem. Rakshasi zwierzała się Strażnikowi Płonących Gór z bólu, jaki musiała znosić, nosząc niechciane dziecko. Mimo to Rakshasi pozostała kochającą matką, którą Czerwony Chłopiec cenił, gdy dorastał i zaczął nienawidzić swojego ojca. Kiedy grupa Wukonga przybywa, prosząc Rakshasi o jej wachlarz z liści bananowca na swoją podróż na zachód, Rakshasi dostrzega kłopoty związane z odmową i zgadza się pożyczyć swój wachlarz, ale Czerwony Chłopiec stanowczo odrzuca tę propozycję i atakuje grupę Wukonga. Po pokonaniu Czerwonego Chłopca wściekła Rakshasi odmówiła dotrzymania swojej wcześniejszej obietnicy, co doprowadziło do kolejnej walki, w wyniku której została pokonana, kochanka Króla Byka została zabita, a jej wachlarz został zabrany siłą. Po porażce i odzyskaniu wachlarza wraca do Płonących Gór i początkowo widzi powrót do spokojnego życia, ponieważ jej mąż, który teraz przeszedł na buddyzm i jest bardziej spokojny, oraz Czerwony Chłopiec, który zakończył naukę u Bodhisattwy Guanyin, wracają do domu. Niestety, życie to nie trwało długo, ponieważ Król Byk popadł w depresję po tym, jak pomógł Niebiańskiemu Dworowi zabić Wukonga. Pomimo jej wysiłków, jej mąż stawał się coraz słabszy, a zmienny charakter jej syna stawał się coraz bardziej niestabilny.

Od świtu do zmierzchu, ciężka praca, Dzień i noc, obowiązki domowe pozostają. Los nie zna litości, ona stała się miłosierna. Dlaczego jej domowe obowiązki są najtrudniejsze do wykonania? Góra Lingshan, Szczyt Sępa, przed Świątynią Grzmotu. Rakshasi mocno ścisnęła splecione dłonie, stabilizując drżące ciało, starając się wyglądać na spokojną i pogodną. Podczas tej podróży odwiedziła wiele miejsc: królestwa królów yaoguai, z którymi zaprzyjaźniła się w świecie śmiertelników, siedziby bogów, których spotkała w niebiańskim królestwie, nieśmiertelne wyspy na morzu, a nawet podziemia. Odwiedziła je wszystkie. Udała się również do Pałacu Tushita, aby zasięgnąć rady swojego mistrza. Ten jednak jedynie szczerze ją przekonywał: „Kazałem ci wychować dziecko, ale nie prosiłem cię, abyś była prawdziwą matką. Niech chłopiec wywołuje kłopoty; dopóki ty i twój mąż nie będziecie się w to angażować, będziecie bezpieczni”. Słowa mistrza pogrążyły ją w rozpaczy. Wiedziała, że Płonące Góry nie otrzymają żadnej ochrony. Takie było ich przeznaczenie. Znała jednak zbyt dobrze swojego syna – lekkomyślnego i dzikiego, mściwego i bezlitosnego. Po wszystkich cierpieniach, jakie znosił przez lata, jedynym sposobem na rozwiązanie sytuacji w Płonących Górach, jeśli nie da się mu upuścić gniewu, będzie złamanie mu kręgosłupa. Dlatego przybyła tutaj – aby się zemścić. Jak to zrobić? Nie miała pojęcia, jej umysł był pustą otchłanią. „Pani Rakshasi, mistrz wzywa cię do środka”. Ananda stał przy drzwiach świątyni, a jego głos był jak zawsze łagodny. Wyprostowała plecy, mocno ściskając w dłoni wachlarz z liści bananowca i ochrypłym głosem odpowiedziała: „Dziękuję, czcigodny”. Kiedy weszła do sali, otoczona przez Osiem Wielkich Wadżr i pięćset arhatów, wydawało jej się, że słyszy cichy śmiech, ale w kącikach oczu widziała tylko poważne i dostojne postacie. Dotarłszy do podstawy lotosowego tronu, uklękła z wysoko uniesioną głową, mocno ściskając wachlarz. „Rakshasi, co cię sprowadza tutaj, aby prosić mnie o audiencję?”. Milczała, ściskając wachlarz z całej siły, gotowa w każdej chwili wyzwolić jego boski wiatr. W sali panowała śmiertelna cisza. Wszystkie oczy były skierowane na nią; czuła gniewne spojrzenia Wadżrów, gniewne spojrzenia arhatów i wszystkie boskie postacie zmieniające się w groźne oblicza. „Ja...” Opuściła głowę. „Ja...” „Witam cię w imieniu mojego mistrza”. Rozległ się ogłuszający, grzmiący śmiech. W tym śmiechu usłyszała płacz niemowlęcia, niewinne chichoty dziecka, ryki nastolatka oraz cykl kwitnienia i więdnięcia kwiatów, wzrost trawy i lot wilgów na przestrzeni tysiącleci. Usłyszała gasnące żarzące się węgle w Płonących Górach.

Księżniczka Rakshasi, znana bardziej pod lokalną nazwą Księżniczka Żelazny Wachlarz, poślubiła Króla Byka po pokonaniu Wukonga przez Buddę Tathagatę. Para miała syna, Czerwonego Chłopca. Małżeństwo nie było jednak całkowicie szczęśliwe, ponieważ księżniczka odsunęła się od męża, gdy dowiedziała się o jego romansie z księżniczką Fair Fox. Podczas podróży na zachód grupa mnicha Tang porwała Czerwonego Chłopca, który został następnie pokonany i zmuszony do zostania uczniem Bodhisattwy Guanyin. Księżniczka Rakshasi była wściekła z powodu tych wydarzeń i potraktowała grupę wrogo. Na nieszczęście dla grupy, musieli oni przejść przez Płonące Góry i potrzebowali magicznego wachlarza Rakshasi, aby ugasić płomienie i przejść dalej. Rakshasi natychmiast odrzuciła ich prośbę, a Wukong przemienił się w muchę i wleciał do jej ust. Ponieważ Wukong sprawiał jej wiele bólu od wewnątrz, Rakshasi podstępem skłoniła go do wyjścia, dając mu fałszywy wachlarz. Wukong oczywiście poparzył się, próbując użyć fałszywego wachlarza, i postanowił przebrać się za Króla Byka i ukraść wachlarz po wizycie u księżniczki Rakshasi. Rakshasi zgłosiła to Królowi Bykowi, który przemienił się w Zhu Bajie, aby spróbować go odzyskać. Po pokonaniu jej męża przez Wukonga, Bajie i niebiańską armię, Wukong zwraca jej wachlarz po ugaszeniu pożarów Płonących Gór, a księżniczka Rakshasi powraca do swoich duchowych praktyk w spokoju.